<p>نظریه داو مفهوم بنیادین تجزیه و تحلیل فنی است که حرکات بازار را از طریق شناسایی روندهای اصلی، فرعی و جزئی تفسیر می‌کند.</p>

<h2>نحوه کارکرد</h2>
<p>این نظریه که توسط چارلز داو در اواخر قرن نوزدهم توسعه یافت، بر این مبنا قرار دارد که بازار در سه سطح روند حرکت می‌کند:</p>
<ul>
<li><strong>روند اصلی</strong> – جهت اصلی که چندین ماه تا چندین سال دوام دارد و نشان‌دهنده بازار گاو یا خرس اصلی است.</li>
<li><strong>روند فرعی</strong> – تصحیحات میانی که خلاف روند اصلی حرکت می‌کنند و معمولاً چند هفته تا چند ماه دوام دارند.</li>
<li><strong>روند جزئی</strong> – نوسانات کوتاه‌مدت که چند روز یا کمتر طول می‌کشد و اغلب به عنوان نوفه در نظر گرفته می‌شود.</li>
</ul>
<p>داو بر این تاکید داشت که روند فقط زمانی تأیید می‌شود که هر دو میانگین صنعتی و حمل و نقل به یک جهت حرکت کنند. حجم معاملات باید با روند اصلی افزایش یابد و در طول تصحیح‌ها کاهش پیدا کند، که این موضوع تأییدی اضافی ارائه می‌دهد. خطوط روند با اتصال پشت‌سرهمین نقاط کوهان یا پستی ترسیم می‌شوند تا شیب و قدرت هر سطح روند را به صورت بصری نشان دهند.</p>

<h2>اهمیت آن</h2>
<p>نظریه داو به معامل‌گران چارچوبی برای تشخیص تغییرات واقعی بازار از نوسانات موقتی ارائه می‌دهد که به آن‌ها کمک می‌کند تا زمان ورود و خروج را با اطمینان بیشتری تعیین کنند. به عنوان مثال، در بحران مالی 2008، سیگنال‌دهی این نظریه به شکست روند اصلی در هر دو بخش صنعتی و حمل و نقل، به سرمایه‌گذاران از یک بازار خرس قریب‌الوقوع خبر داد و باعث اتخاذ موقعیت دفاعی قبل از سقوط‌های شدید شد.</p>
<p>با تمرکز بر روی عملکرد قیمت، حجم معاملات و تأیید متقاطع شاخص‌ها، نظریه داو به عنوان یک ستون اساسی برای فنی‌گران در سطح متوسطی باقی می‌ماند که می‌کوشند تا استراتژی‌های خود را با حرکت زمینه‌ای بازار هم‌سو کنند.</p>