<p>کاهش ارزش عمدی به کاهش تعمدی نرخ ارز رسمی یک کشور نسبت به یک ارز خارجی یا سبدی از ارزها توسط دولت یا بانک مرکزی گفته می‌شود. برخلاف کاهش ارزش تحت‌تأثیر بازار، کاهش ارزش عمدی یک تصمیم سیاستی است که برای ارزان‌تر کردن صادرات و گران‌تر کردن واردات انجام می‌شود و به این ترتیب بر موازنه تجاری و رشد اقتصادی تأثیر می‌گذارد.</p>

<h2>نحوه کارکرد</h2>
<p>مقامات نرخ جدید و پایین‌تری برای ارز داخلی اعلام می‌کنند. به عنوان مثال، اگر نرخ رسمی 10 واحد برای هر دلار آمریکا بوده و دولت کاهش ارزش را به 12 واحد در هر دلار اعمال کند، هر واحد از ارز داخلی اکنون کالای خارجی کمتری را می‌تواند بخرد. این تنظیم معمولاً به شرح زیر اجرا می‌شود:</p>
<ul>
<li>تغییر نرخ پایه در نظام نرخ ارز ثابت.</li>
<li>تنظیم ناحیه مداخله بانک مرکزی در یک سیستم شناور مدیریت شده.</li>
<li>ارتباط دادن هدف جدید با شرکت‌کنندگان بازار برای هدایت انتظارات.</li>
</ul>
<p>واردکنندگان با افزایش هزینه‌ها مواجه می‌شوند زیرا برای خرید همان مقدار کالای خارجی، ارز داخلی بیشتری نیاز دارند. صادرکنندگان ارز داخلی بیشتری در ازای هر واحد درآمد خارجی دریافت می‌کنند که می‌تواند سودآوری آنها را افزایش دهد یا به آنها اجازه دهد تا برای کسب سهم بازار، قیمت‌ها را کاهش دهند. این سیاست ممکن است فشار تورمی را نیز به همراه داشته باشد زیرا قیمت واردات افزایش می‌یابد.</p>

<h2>اهمیت آن</h2>
<p>کاهش ارزش عمدی می‌تواند موازنه تجاری یک کشور را از طریق افزایش رقابت‌پذیری کالاهای آن در خارج ارتقا دهد، تدبیری که اغلب در دوران کمبودهای مزمن حساب جاری استفاده می‌شود. به عنوان مثال، یک کشور که با کمبود تجاری بزرگی دست و پنجه نرم می‌کند، ممکن است ارز خود را کاهش ارزش دهد تا رشد محرک صادراتی را تشویق و وابستگی به وام خارجی را کاهش دهد. با این حال، این اقدام می‌تواند به فرار سرمایه، تورم داخلی بالاتر و کاهش قدرت خرید مصرف‌کنندگان نیز منجر شود. سیاست‌گذاران باید این معاملات را سنجش کنند و اقدامات مکملی مانند تنظیم مالی یا اصلاحات ساختاری را برای حفظ مزایای یک ارز ضعیف در نظر بگیرند.</p>