<p>قرارداد آتی یک توافق‌نامه استاندارد برای خرید یا فروش مقدار مشخصی از یک کالای اولیه یا ابزار مالی در یک قیمت از پیش تعیین‌شده در یک تاریخ آینده مشخص است. این قراردادها در بازارهای منظم معامله می‌شوند و هر دو طرف ملزم به اجرای شرایط آن‌ها هستند صرف‌نظر از حرکت بازار در زمان انقضا.</p>

<h2>نحوه کارکرد</h2>
<p>شرکت‌کنندگان یک سپرده حسن‌نیّت اولیه را برای باز کردن موقعیت پست می‌کنند. ارزش قرارداد به‌طور روزانه به بازار ارزیابی می‌شود و سود و زیان‌ها هر روز معامله‌ای نقدی تسویه می‌شوند. اگر بازار بر خلاف حامل قرارداد حرکت کند، ممکن است سپرده اضافی لازم باشد؛ اگر به نفع او حرکت کند، مبلغ اضافی سپرده قابل برداشت است.</p>
<p>از آنجا که فقط کسری از ارزش کل قرارداد به‌عنوان سپرده پست می‌شود، آینده‌ها سود ناشی از لوراژ بالایی فراهم می‌کنند. یک تغییر کوچک در قیمت می‌تواند سود درصدی بزرگی را در سپرده پست‌شده تولید کند و همزمان هم سود و زیان را افزایش دهد.</p>
<p>بیشتر معامله‌گران موقعیت‌های خود را قبل از تاریخ تحویل با ورود به معامله مخالف بسته می‌کنند. فقط کسری کوچک از قراردادها منجر به تحویل فیزیکی واقعی دارایی پایه می‌شوند.</p>
<ul>
<li>مشخصات استاندارد: کمیت، کیفیت، نقطه تحویل و انقضا.</li>
<li>مرکز تصفیه به‌عنوان طرف مقابل عمل می‌کند و عملکرد را تضمین می‌کند.</li>
<li>قیمت‌گذاری از طریق پیشنهاد و تقاضای پیوسته در بورس صورت می‌گیرد.</li>
<li>لوراژ امکان کنترل مقادیر اسمی بزرگ را با سرمایه نسبتاً کم فراهم می‌کند.</li>
</ul>

<h2>اهمیت آن</h2>
<p>قراردادهای آتی به تولیدکنندگان، مصرف‌کنندگان و سرمایه‌گذاران اجازه مدیریت ریسک قیمت را می‌دهند. یک کشاورز می‌تواند قیمت فروش گندم را چندین ماه قبل از برداشت قفل کند تا خود را در برابر ممکن بودن کاهش قیمت بازار محافظت کند.</p>
<p>یک خط هوایی ممکن است نفت خام آینده را برای قفل کردن هزینه سوخت خریداری کند تا خود را در برابر قیمت‌های ناپایدار نفت محافظت کند. مضاربان از آینده‌ها برای شرط‌بندی بر حرکت قیمت استفاده می‌کنند که سیولتی را فراهم می‌کند که به بازار کمک می‌کند کارآمدانه عمل کند. ناظران این بازارها را برای جلوگیری از دستکاری و تضمین شفافیت نظارت می‌کنند.</p>