<p><strong>ریسک ورشکستگی</strong> احتمالی است که یک معامله‌گر سرمایه‌ای را به‌طور کامل از دست دهد و مجبور به توقف کامل معاملات شود. از نظر عملی، این مفهوم میزان احتمال اینکه یک سری از معاملات خاسر، با توجه به استراتژی و اندازه موقعیت خاص، حساب را به پایین‌تر از حداقل سرمایه لازم برای ادامه فعالیت برساند، را اندازه‌گیری می‌کند. این مفهوم در مدیریت پیشرفته ریسک از اهمیت مركزی برخوردار است زیرا احتمالات آماری ضرر را با زنده‌ماندگی یک کسب‌وکار معاملاتی پیوند می‌زند.</p>

<h2>نحوه کارکرد</h2>
<p>محاسبه ریسک ورشکستگی با سه ورودی کلیدی آغاز می‌شود: نرخ برد معامله‌گر، متوسط نسبت سود به ضرر (پاداش) و کسر سرمایه‌ای که در هر معامله ریسک می‌شود. با استفاده از این متغیرها، احتمال ورشکستگی می‌تواند از فرمول ویرانی قمار (gambler's ruin) یا شبیه‌سازی با روش مونت کارلو (Monte Carlo) استخراج شود. نرخ برد بالاتر یا نسبت پاداش مطلوب، احتمال ورشکستگی را کاهش می‌دهد، در حالی که اندازه موقعیت بزرگتر آن را به‌صورت نمایی افزایش می‌دهد. محاسبه فرض می‌کند معاملات مستقل و پارامترهای ثابت هستند؛ تغییرات در استراتژی یا نوسانات بازار نتیجه را تعدیل می‌کند.</p>
<p>برای مثال، یک معامله‌گر با نرخ برد 55 درصد، نسبت سود به ضرر 1.2 به 1 و ریسک 2 درصد از سرمایه در هر معامله، احتمال ورشکستگیی حدود 13 درصد در افق بی‌نهایت دارد. کاهش ریسک در هر معامله به 1 درصد، احتمال ورشکستگی را به حدود 3 درصد کاهش می‌دهد که حساسیت شدید به اندازه موقعیت را نشان می‌دهد.</p>

<h2>اهمیت آن</h2>
<p>درک ریسک ورشکستگی به معامله‌گران کمک می‌کند تا تعیین کنند آیا استراتژی آنها از نظر مالی پایدار است یا خیر. این درک در تصمیم‌گیری‌های مربوط به لوراژ، قرار دادن س stop loss و تخصیص سرمایه راهنمایی می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که یک رشته از ضررهای متوالی، حرفه معاملاتی را به پایان نرساند. نادیده‌گرفتن احتمال ورشکستگی می‌تواند به اغراق در اعتمادبه‌نفس، کشیده‌های بیش از حد و در نهایت تصریف اجباری سرمایه منجر شود.</p>
<p>به عنوان مثال، یک معامله‌گر آینده‌ای که قصد دارد از 50,000 دلار به 200,000 دلار سرمایه افزایش دهد. با مدل‌سازی ریسک ورشکستگی در هر سطح سرمایه، معامله‌گر متوجه می‌شود که حفظ ریسک فعلی 3 درصد در هر معامله با توجه به افزایش اندازه ضرر مطلق، احتمال ورشکستگی را در سطح سرمایه بالاتر به 22 درصد می‌رساند. کاهش ریسک در هر معامله به 1.5 درصد، احتمال ورشکستگی را به زیر 5 درصد کاهش می‌دهد و امکان مقیاس‌پذیری ایمن را فراهم می‌کند. این بینش مستقیماً در برنامه‌ریزی اندازه موقعیت و محدودیت‌های ریسک معامله‌گر تأثیر می‌گذارد.</p>