<p>ریسک‌آن/ریسک‌آف (RORO) حالت جایگزین بازارهای مالی را توصیف می‌کند که در آن سرمایه‌گذاران بین پذیرش دارایی‌های پرخطر و پناه بردن به امنیت نوسان می‌کنند. در دوره‌های ریسک‌آن، اعتماد به رشد اقتصادی تقاضای سهام، اوراق قرضه بازارهای نوظهور، کالاها و ارزهای پربازده را افزایش می‌دهد. در فازهای ریسک‌آف، ترس از رکود، تنش‌های ژئوپلیتیکی یا تنگش نقدینگی باعث شتاب در پناه بردن به دارایی‌های ایمن مانند اوراق قرضه خزانه‌داری آمریکا، طلا، ین ژاپن، فرانک سوئیس و اوراق قرضه عالی‌رتبه حکومتی می‌شود.</p>

<h2>نحوه عملکرد</h2>
<p>تغییرات حساسیت توسط انتشار داده‌های کلان اقتصادی، سیگنال‌های سیاست بانک مرکزی یا رویدادهای غیرمنتظره‌ای برانگیخته می‌شود. تعجب‌های مثبت مانند رشد تولید ناخالص داخلی قوی، کاهش نرخ بیکاری یا لهجه گران‌فروشی فدرال رزرو رفتار ریسک‌آن را تشویق می‌کند. در مقابل، داده‌های ضعیف، اشاره‌های گران‌فروشی بانک مرکزی یا افزایش شاخص‌های نوسانات (مانند VIX) حرکت‌های ریسک‌آف را برمی‌انگیزند. معامله‌گران شاخص‌هایی مانند گسترش نرخ بهره اوراق قرضه، نوسانات شاخص‌های سهام و جفت ارزها را برای سنجش حالت غالب پایش می‌کنند. هنگام افزایش تمایل به ریسک، سرمایه از پناهگاه‌های ایمن کم‌بازده به سوی دارایی‌های بازده بالاتر جریان پیدا می‌کند؛ زمانی که اجتناب از ریسک افزایش می‌یابد، جریان معکوس می‌شود.</p>

<h2>اهمیت آن</h2>
<p>درک RORO به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا ترکیب سرمایه‌گذاری خود را تنظیم، ریسک را مدیریت و زمان ورود یا خروج را تعیین کنند. به عنوان مثال، در طول فروش بزرگ بازار در مارس ۲۰۲۰ به دنبال COVID-19، تغییر ناگهانی به حالت ریسک‌آف باعث کاهش حدود ۳۰ درصدی شاخص S&amp;P 500 شد در حالی که دلار آمریکا و اوراق قرضه خزانه‌داری افزایش یافتند. شناسایی این تغییر به معامله‌گران تاکتیکی اجازه داد تا قراردادهای سهامی خود را کاهش و موجودی خود را در ارزهای پناهگاه ایمن افزایش دهند تا از تلفات جلوگیری شود. به همین ترتیب، مدیران صندوق بازارهای نوظهور از سرنخ‌های RORO برای تصمیم‌گیری در مورد زمان اضافه‌وزن اوراق قرضه به واحد پول محلی یا تغییر به اوراق قرضه به ارز سخت و هم‌خوانی استراتژی با چرخه حساسیت غالب استفاده می‌کنند.</p>