<p>کونتانگو وضعیتی در بازار است که در آن قیمت قرارداد آتی برای یک کالا یا ابزار مالی از قیمت انتظار شده بازار نقدی در تاریخ سررسید قرارداد بیشتر است. این وضعیت هزینه‌های نگهداری دارایی زیربنایی، شامل ذخیره‌سازی، بیمه، تأمین مالی و بازده سود راحتی را منعکس می‌کند و در بازارهای کالایی رایج است که نگهداری موجودی فیزیکی هزینه دارد.</p>

<h2>نحوه کارکرد</h2>
<p>در بازار آتی، معامله‌گران امروز برای خرید یا فروش یک دارایی در یک قیمت مشخص در آینده توافق می‌کنند. هنگامی که بازار در وضعیت کونتانگو قرار دارد، منحنی آتی به سمت بالا شیب دارد: هر قرارداد متوالی به‌طور متوالی در قیمتی بالاتر از قرارداد نزدیک‌تر به تاریخ معامله می‌شود. این تفاوت قیمت به‌عنوان جبران‌دهنده هزینه‌های نگهداری برای نگه‌دارندگان است. اگر بازده سود راحتی (منفعت نگهداری از دارایی فیزیکی) نسبت به هزینه‌های تأمین مالی و ذخیره‌سازی کم باشد، قیمت آتی باید بالاتر از قیمت بازار نقدی رود تا فروشندگان را به تأخیر در تحویل تشویق کند. آربیتراژرها می‌توانند با خرید دارایی بازار نقدی، تأمین مالی خرید و فروش قرارداد آتی متناظر، کونتانگو را بهره‌برداری کنند و سود بی‌ریسکی برابر با هزینه حمل را تضمین کنند.</p>

<h2>اهمیت آن</h2>
<p>کونتانگو نشان‌دهنده انتظارات بازار دربارهٔ عرضه و تقاضای آینده است. برای تولیدکنندگان، می‌تواند تولید امروز را تشویق کند زیرا فروش آتی درآمد بالاتر آینده را تضمین می‌کند. برای مصرف‌کنندگان و سرمایه‌گذاران، کونتانگو هزینه انتقال مکرر موقعیت آتی را افزایش می‌دهد که می‌تواند سود سرمایه‌گذاری را در صنادیق معاملاتی مبادله‌ای (ETF) دارای پیوند کالایی که مکرراً قراردادهای نزدیک به تاریخ را می‌خرند و قراردادهای منقضی‌شده را می‌فروشند، کاهش دهد. مثال عملی: نفت خام اغلب وقتی موجودی‌های جهانی بالا است، ویژگی کونتانگو دارد؛ یک ETF نفت که قراردادهای خود را هر ماه انتقال می‌دهد ممکن است حتی اگر قیمت‌های بازار نقدی ثابت بمانند، ارزش خود را از دست دهد، زیرا مکرراً قراردادهای نزدیک با قیمت پایین را می‌فروشد و قراردادهای گران‌تر بعدی را می‌خرد.</p>